|
Europejska Sieć Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego jest odpowiedzią na globalizację i „makdonaldyzację” światowego rynku żywności.
W momencie gdy identyczne wyroby koncernów spożywczych można kupić w każdym super- i hipermarkecie na każdym kontynencie – wszystko jedno, czy to Europa, czy Australia – wartości nabiera to, co niepowtarzalne i niedające się produkować masowo.

Podstawowa zasada, którą kierują się Szwedzi – twórcy ESRDK, to ścisły związek wyrobu z regionem. Potrawa musi się opierać na surowcach uzyskanych lokalnie. Spośród wyrobów znajdujących się na Liście Produktów Tradycyjnych Województwa Pomorskiego mogłyby to być na przykład powidła z Doliny Dolnej Wisły, które smaży się ze śliwek rosnących w Grucznie i okolicach. Ale i wszystkie pozostałe pozycje z listy, a także te wyroby, które na listę nie zostały wpisane – jeśli tylko spełnią warunki stawiane przez sieć. Pomysł na Europejską Sieć Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego zrodził się w 1995 roku. Pierwsze rozmowy i prace toczyły się w szwedzkiej Skanii i na duńskiej wyspie Bornholm. Pierwsze regiony spoza Skandynawii zostały przyjęte w poczet członków trzy lata później. Pomorze jest członkiem sieci od 29 października 2008 roku. Przed nami było województwo warmińsko-mazurskie, które pełni w Polsce funkcję lidera. Razem z nami zaś do sieci weszły: Mazowsze, Opolszczyzna, Pomorze Zachodnie i Wielkopolska. Na przyjęcie czeka Świętokrzyskie. Właścicielem znaku „Dziedzictwo Kulinarne – Pomorskie” jest marszałek województwa pomorskiego i to on nadaje certyfikaty i prawo do posługiwania się znakiem podmiotom z terenu Pomorza. Pierwszych 10 certyfikatów marszałek Jan Kozłowski wręczył w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Pomorskiego 30 października 2009 roku, zachęcając do akcesu kolejnych kandydatów.

Kto może starać się o certyfikat O nadanie certyfikatu „Dziedzictwo Kulinarne – Pomorskie” mogą starać się osoby fizyczne (prywatne) i prawne (firmy i przedsiębiorstwa) działające w następujących branżach: 1. rolnictwo, ogrodnictwo, przedsiębiorstwa rybackie, 2. przetwórstwo żywności, 3. restauracje, inne punkty gastronomiczne i hotelarskie, 4. sprzedaż hurtowa i detaliczna. Może to być zatem osoba prowadząca gospodarstwo rolne albo właściciel sadu, gospodyni kwatery agroturystycznej, koło gospodyń wiejskich, właściciel małej masarni lub serowarni, producent nalewek, właściciel restauracji, zajazdu czy karczmy, właściciel hurtowni spożywczej lub sklepu. Jakie warunki musi spełnić producent Starający się o certyfikat musi mieć w swojej ofercie gastronomicznej lub handlowej produkty lub potrawy powstające na terenie województwa pomorskiego. Powinny też być historycznie związane z naszym regionem. Po przyznaniu certyfikatu posługująca się nim osoba lub firma musi oznaczyć swoje wyroby znakiem sieci. Klienci powinni być informowani o pochodzeniu składników użytych do sporządzenia produktu czy dania. Jakie kryteria musi spełniać żywność Warunkiem podstawowym jest związek z regionem: owoce, warzywa, nabiał, mięso niezbędne do wytworzenia potrawy muszą pochodzić z terenu województwa pomorskiego. Składników spoza regionu można użyć tylko wówczas, gdy nie są możliwe do uzyskania lokalnie (przykładem może być pieprz). Gdzie uzyskać informacje i złożyć wniosek Wnioski o certyfikat „Dziedzictwo Kulinarne – Pomorskie” przyjmowane są w sekretariacie Departamentu Środowiska, Rolnictwa i Zasobów Naturalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego, ul. Równa 19/21 Gdańsk lub pocztą na adres Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego, ul. Okopowa 21/27, 80-810 Gdańsk Informacji udziela Teresa Suchodolska e-mail t.suchodolska@woj-pomorskie.pl tel. 58 32 68 774 Źródło: www.wrotapomorza.pl Tekst: Ludmiła Jezierska
Tutaj zanjdziesz: ulotkę
Do otwarcia załączników niezbędny jest Acrobat Reader
Tutaj znajdziesz: Artykuł Urząd Marszałkowski
Do otwarcia załączników niezbędny jest Acrobat Reader
25.01.2010
|